سکته مغزی چیست و علائم آن کدامند؟

سکته مغزی چیست و علائم آن کدامند؟

سکته مغزی (استروک) یک وقفه ناگهانی جریان خون ثابت به مغز است که باعث از بین رفتن عملکرد عصبی می شود. قطع جریان خون می تواند در اثر انسداد ایجاد شود و منجر به سكته مغزی ایسكمیك شود و یا در اثر خونریزی مغزی ایجاد شود و منجر به سكته مغزی هموراژیک شود. سکته مغزی ایسکمیک 87 درصد از کل موارد سکته مغزی را تشکیل می دهد. سکته مغزی اغلب با هشدار اندک یا کم اتفاق می افتد و نتایج می تواند ویران کننده باشد.

سکته مغزی یک اورژانس پزشکی است و درمان سریع ضروری است. اقدامات زودرس می تواند آسیب مغزی و سایر عوارض را کاهش دهد.

بسیار مهم است که جریان خون و اکسیژن مناسب هر چه سریعتر به مغز بازگردد. بدون اکسیژن و مواد مغذی مهم ، سلولهای مغزی  آسیب دیده یا در طی چند دقیقه می میرند. هنگامی که سلول های مغزی می میرند ، آنها به طور کلی احیا نمی شوند و آسیب های مخربی ممکن است رخ دهد ، که گاه منجر به ناتوانی جسمی ، شناختی و روحی می شود.

سکته مغزی

 

سکته مغزی ایسکمیک

ترومبوتیک (ترومبوز مغزی) :شایع ترین نوع سکته مغزی ایسکمیک است. یک لخته خون در داخل شریان آسیب دیده در مغز حاصل از آترواسکلروز (رسوبات حاوی کلسترول به نام پلاک) تشکیل می شود و جریان خون را مسدود می کند.

آمبولیک (آمبولی مغزی) : هنگامی ایجاد می شود که یک لخته یا یک قطعه کوچک از پلاک در یکی از شریان های منتهی به مغز یا قلب ایجاد شود ، از طریق جریان خون رانده می شود و در شریان های باریک تر مغز قرار می گیرد. خون رسانی به دلیل گرفتگی عروق از مغز قطع می شود.

برخی تحقیقات اولیه نشان می دهد که عفونت COVID-19 ممکن است یک علت احتمالی سکته مغزی ایسکمیک باشد ، اما مطالعه بیشتری لازم است.

 

حمله ایسکمیک گذرا (TIA)

این یک علامت هشدار دهنده برای سکته مغزی در آینده است و به عنوان اورژانس عصبی درمان می شود. علائم موقت متداول شامل مشکل در صحبت کردن یا درک دیگران ، از بین رفتن یا تاری دید در یک چشم و از بین رفتن قدرت یا بی حسی در بازو یا پا است. معمولاً این علائم در کمتر از 10 تا 20 دقیقه و تقریباً همیشه طی یک ساعت برطرف می شوند. حتی اگر همه علائم برطرف شود ، بسیار مهم است که هر کسی که این علائم را تجربه می کند حتما توسط یک پزشک متخصص ارزیابی شود.

 

سکته هموراژیک

خونریزی زیر عنکبوتیه (SAH) :خونریزی است که در فضای بین سطح مغز و جمجمه رخ می دهد. یک علت شایع سکته مغزی خونریزی زیر عنکبوتیه ، آنوریسم مغزی پاره شده است، ناحیه ای  که رگ خونی در مغز ضعیف می شود و در نتیجه باعث برآمدگی یا بالون شدن  قسمتی از دیواره رگ می شود. یا پارگی ناهنجاری شریانی-وریدی (AVM) ، درهم آمیختگی عروق خونی غیر طبیعی و ضعیف (شریان ها و رگ ها) ، با تمایل ذاتی به خونریزی.

خونریزی داخل مغزی :خونریزی است که در بافت مغز رخ می دهد. بسیاری از خونریزی های داخل مغزی به دلیل تغییرات طولانی مدت در شریان هائاز فشار خون بالا است. سایر دلایل بالقوه ممکن است از طریق آزمایش مشخص شود.

آمار سکته مغزی

سکته مغزی سومین علت اصلی مرگ در ایالات متحده است

آمارها حاکی از آن است که حدود 135.592 نفر در ایالات متحده در سال 2007 در اثر بیماری عروق مغزی درگذشت.

از همه سكته ها ، 87 درصد بيماري ايسكميك، 10 درصد خونريزي داخل مغزي و 3 درصد خونريزي زير عنکبوتیه هستند.

در حالی که شیوع این بیماری افزایش یافته است، از سال 2002 تا کنون کاهش مداوم در میزان مرگ و میر رخ داده است.

از بیش از 795000 نفر که هر سال مبتلا می شوند، حدود 610،000 مورد از این حملات اول و 185،000 نفر مکرر است.

حدود 25 درصد افرادی که از اولین سکته مغزی بهبود می یابند، طی 5 سال دچار سکته مغزی می شوند.

سکته مغزی یکی از دلایل اصلی ناتوانی جدی در درازمدت است،  تخمین زده شده در حدود 5/4 میلیون نفر از بازماندگان سکته مغزی که در حال حاضر زنده هستند.

سکته مغزی

عوامل خطر

اگرچه در بزرگسالان مسن شایع تر است ، اما سکته های مغزی در هر سنی ممکن است رخ دهد. دانستن عواملی که خطر سکته مغزی شما را افزایش می دهد و علائم را می شناسد ممکن است در جلوگیری از سکته مغزی به شما کمک کند. تشخیص زودرس و درمان ممکن است احتمال بهبودی کامل شما را بهبود بخشد.

عوامل خطر قابل کنترل یا قابل درمان برای سکته مغزی عبارتند از:

سیگار کشیدن: با ترک سیگار می توانید خطر خود را کاهش دهید. در صورت استفاده از برخی از روش های ضد بارداری خوراکی OCP و سیگاری بودن ، ممکن است خطر شما بیشتر شود. شواهد جدیدی وجود دارد مبنی بر اینکه مدت طولانی در معرض دود قرار گرفتن (Second smoker) احتمال خطر سکته مغزی شما را افزایش می دهد.

مصرف الکل سنگین خطر ابتلا به فشار خون بالا ، سکته مغزی ایسکمیک و سکته مغزی را افزایش می دهد. الکل همچنین ممکن است با داروهای دیگری که مصرف می کنید در تعامل باشد. با این حال ، نوشیدن مقادیر کمی تا متوسط ​​الکل ، مانند یک نوشیدنی در روز ، ممکن است به جلوگیری از سکته مغزی ایسکمیک کمک کرده و تمایل به لخته شدن خون شما را کاهش دهد. در مورد آنچه که برای شما مناسب است با پزشک خود صحبت کنید

فشار خون بالا: فشار خون 140/90 میلی متر جیوه و بالاتر مهمترین عامل خطر سکته مغزی است. معمولاً علائم مشخصی ندارد و علائم هشدار دهنده زودرس وجود ندارد. به همین دلیل مهم است که فشار خون شما به طور مرتب بررسی شود. کنترل فشار خون برای پیشگیری از سکته مغزی بسیار مهم است.

کاروتید یا بیماری شریانی دیگر: شریان های کاروتید موجود در گردن شما به مغز شما خون می دهد. شریان کاروتید محدود شده توسط رسوبات چربی از تصلب شرایین ممکن است توسط یک لخته خون مسدود شود. شریان های کاروتید توسط جراحان مغز و اعصاب از طریق endarterectomy کاروتید تحت درمان قرار می گیرند ، روشی که در آن برشی در گردن ایجاد می شود و پلاک از شريان خارج می شود. آنژیوپلاستی و استنتینگ شریان کاروتید ، یک روش اندوواسکولار است که نیازی به برش جراحی در گردن ندارد.

تاريخچه TIA: حدود 30 درصد سكته ها براساس يك يا چند TIA انجام مي شود كه ممكن است روزها ، هفته ها يا حتي ماه ها قبل از سكته مغزي رخ دهد.

دیابت: کنترل سطح قند خون، فشار خون و کلسترول بسیار مهم است. دیابت به ویژه در صورت عدم درمان ، شما را در معرض خطر سکته مغزی قرار می دهد و پیامدهای بهداشتی دیگری نیز دارد.

کلسترول خون بالا: سطح بالایی از کلسترول خون در خون (240 میلی گرم در دسی لیتر یا بالاتر) یک عامل خطر اصلی برای بیماری های قلبی است که خطر سکته مغزی شما را بالا می برد. مطالعات اخیر نشان می دهد که مقادیر بالای کلسترول LDL (بد) (بالاتر از 100 میلی گرم در دسی لیتر) و تری گلیسیریدها (چربی های خون ، 150 میلی گرم در دسی لیتر یا بالاتر) خطر سکته مغزی را در افراد مبتلا به بیماری قبلی قلب و عروق کرونر قلب ، سکته مغزی ایسکمیک یا TIA افزایش می دهد. . سطح پایین (کمتر از 40 میلی گرم در لیتر) کلسترول HDL (خوب) همچنین ممکن است خطر سکته مغزی را افزایش دهد. اغلب می توانید با کاهش نمک و چربی اشباع شده در رژیم غذایی ، میزان کلسترول خود را بهبود بخشید. با این حال ، برخی از افراد ژن های مرتبط با بالا رفتن کلسترول را به ارث می برند. اگرچه ممکن است خوب غذا بخورند و ورزش کنند ، اما هنوز هم ممکن است کلسترول بالایی داشته باشند و برای کنترل آن باید دارو مصرف کنند.

عدم تحرک جسمی و چاقی: عدم فعالیت ، چاقی یا هر دو می توانند خطر فشار خون ، کلسترول خون بالا ، دیابت ، بیماری های قلبی و سکته مغزی را افزایش دهند. 30 دقیقه ورزش متوسط ​​، پنج روز در هفته می تواند به کاهش خطر سکته مغزی کمک کند. در صورت بروز هرگونه مشکل سلامتی یا غیرفعال بودن ، ابتدا قبل از شروع برنامه ورزشی ابتدا با پزشک خود مشورت کنید.

تحقیقات اخیر شواهدی را نشان می دهد که افرادی که از درمان جایگزینی هورمون (HRT) استفاده می کنند ، در کل 29 درصد خطر سکته مغزی ، به ویژه سکته مغزی ایسکمیک را افزایش داده اند.

خوردن یک رژیم غذایی سرشار از میوه و سبزیجات. رژیم غذایی حاوی پنج یا بیشتر وعده های غذایی روزانه میوه یا سبزیجات ممکن است خطر سکته مغزی را کاهش دهد. رژیم غذایی مدیترانه ای ، که بر روغن زیتون ، میوه ، آجیل ، سبزیجات و غلات کامل تأکید دارد ، ممکن است مفید باشد.

سکته مغزی

عوامل خطر غیر قابل کنترل شامل موارد زیر است:

سن: افراد در هر سنی از جمله کودکان سکته مغزی دارند. اما هرچه سن شما بیشتر باشد ، خطر سکته مغزی بیشتر می شود.

جنسیت: سکته مغزی در مردان بیشتر از زنان است. در اکثر گروه های سنی ، در سال مردان بیش تر از زنان سکته مغزی خواهند داشت. با این حال ، زنان بیش از نیمی از مرگ و میر ناشی از سکته مغزی را تشکیل می دهند. زنانی که باردار هستند خطر سکته مغزی بالاتری دارند. برخی تحقیقات نشان داده اند كه زنان ممكن است علائم سكته مغزی را متفاوت از مردان تجربه كرده و تفسیر كنند ، باعث می شود كه آنها به دنبال تأخیر در مراقبت های پزشکی و مشاركت در میزان مرگ و میر بالاتر در سكته مغزی باشند.

وراثت و نژاد: اگر والدین ، ​​پدربزرگ و مادربزرگ ، خواهر یا برادر دچار سكته مغزی شده باشند ، خطر سكته مغزی بیشتر است. آمریکایی های آفریقایی آفریقایی بیش از دو برابر خطر سکته مغزی را در مقایسه با قفقازی ها دارند که تا حدودی مربوط به شیوع فشار خون بالا است. اسپانیایی ها همچنین خطر سکته مغزی دارند.

سکته مغزی قبلی یا حمله قلبی: اگر سكته مغزی كرده اید ، در معرض خطر دیگری از ابتلا به سكته مغزی دیگر هستید. اگر دچار سكته قلبی شده اید ، در معرض خطر سكته مغزی نیز هستید.

علائم سکته مغزی

دامنه و شدت علائم اولیه سکته مغزی بسیار متفاوت است ، اما آنها ویژگی مشترک ناگهانی بودن را دارند. علائم هشدار دهنده ممکن است شامل برخی از یا علائم زیر باشد:

  • سرگیجه ، تهوع یا استفراغ
  • سردرد غیرمعمول شدید
  • سردرگمی ، بی نظمی یا از دست دادن حافظه
  • تهوع ، ضعف در بازو ، پا یا صورت به خصوص از یک طرف
  • گفتار غیرطبیعی یا مضطرب
  • مشکل در درک
  • از دست دادن بینایی یا مشکل در دیدن
  • از دست دادن تعادل ، هماهنگی یا توانایی پیاده روی

توجه به این نکته بسیار مهم است که بسیاری از سکته ها ممکن است باعث از بین رفتن کاملاً بدون درد عملکرد عصبی و منجر به تردید بالقوه در تماس و یا مراجعه به یک اورژانس شود.

 

اثرات سکته مغزی

تأثیرات سكته مغزی در درجه اول به محل انسداد و میزان بافت مغزی كه درگیر است بستگی دارد. هر طرف مغز طرف مقابل بدن را کنترل می کند ، بنابراین سکته مغزی که در سمت راست واقع شود ، منجر به عوارض عصبی در سمت چپ بدن خواهد شد. سکته مغزی در سمت راست ممکن است منجر به موارد زیر شود:

  • فلج در سمت چپ بدن
  • مشکلات بینایی
  • رفتار سریع ، کنجکاوی یا بی هدف
  • از دست دادن حافظه

سكته در سمت چپ ممكن است منجر به موارد زير شود:

  • فلج در سمت راست بدن
  • مشکلات گفتاری / زبان
  • رفتار آهسته و محتاطانه
  • از دست دادن حافظه

سکته مغزی

درمان سکته مغزی

توانبخشی پس از سکته مغزی ممکن است تعدادی از متخصصان پزشکی را درگیر کند. اما تشخیص زودرس سکته مغزی ، درمان آن یا پیشگیری از آن توسط جراح مغز و اعصاب قابل انجام است. تشخیص سریع و دقیق نوع سکته مغزی و محل دقیق آسیب آن برای درمان موفقیت آمیز بسیار مهم است. پیشرفت های فنی مانند تصویربرداری دیجیتالی ، میکرو کاترها و سایر فناوریهای عصبی ، استفاده از میکروسکوپ عملیاتی (میکروسکوپی) و لیزر جراحی باعث شده است تا مشکلات سکته مغزی که از چند سال پیش غیرقابل اجرا بودند را درمان کنیم.

درمان سکته مغزی ایسکمیک

سکته مغزی ایسکمیک با از بین بردن انسداد و بازگرداندن جریان خون به مغز درمان می شود. تنها داروی مورد تأیید سازمان غذا و داروی ایالات متحده (FDA) برای سکته مغزی ایسکمیک ، فعال کننده پلاسمینوژن بافتی (tPA) است که باید از طریق شروع علائم در یک پنجره سه ساعته انجام شود تا به بهترین شکل ممکن کار کند. تزریق IV از فعال کننده پلاسمینوژن بافت نوترکیب (TPA) – که به آن آلتپلاز نیز گفته می شود (اکتیواز) – معالجه استاندارد طلا برای سکته مغزی ایسکمیک است. تزریق TPA معمولاً از طریق ورید در بازو با سه ساعت اول انجام می شود. گاهی اوقات ، TPA تا چهار ساعت و نیم پس از شروع علائم سکته مغزی قابل استفاده است.

متأسفانه ، فقط 3 تا 5 درصد از مبتلایان به سكته مغزی به موقع به بیمارستان می آیند تا برای این درمان در نظر گرفته شوند و استفاده واقعی از tPA به میزان قابل توجهی كمتر است. این دارو خطر افزایش خونریزی داخل جمجمه را به همراه دارد و برای سکته مغزی هموراژیک استفاده نمی شود.

همین طور بخوانید: تومور مغز ؛ از علائم تا درمان

درمان سکته مغزی جراحی اضطراری: روشهای مداخله ای

مداخلات جراحی مبتنی بر Microcatheter برای سکته مغزی ممکن است شامل استفاده از یک میکروکاتتر کوچک باشد که از طریق یک برش کوچکتر هدایت کننده وارد شده در کشاله ران تحویل داده می شود. از یک میکروگایدوایر برای حرکت میکروکاتتربه محل انسداد در مغز استفاده می شود. داروهای ترومبولیتیک ، مانند tPA ، می توانند به طور مستقیم بر روی ترومبوز انسداد تجویز شوند. این نوع از درمان ، که داروی ترومبولیتیک را به صورت داخل شریانی تحویل می دهد ، اختصاصی تر از tPA IV (داخل وریدی) است و در نتیجه ممکن است به دوزهای کمتری از دارو نیاز داشته باشد. مدت زمان اجرای این نوع مداخله نیز به طور قابل توجهی (دو برابر) طولانی تر از IV tPA است. به طور کلی ، فقط مراکز مراقبت جامع سکته مغزی این نوع درمان را ارائه می دهند. پنجره زمان این روش درمانی تا حدودی طولانی تر از tPA تزریقی است ، اما هنوز محدود است.

 

دستگاه های بازیابی لخته

Merci Retriever که در سال 2004 توسط FDA مورد تأیید قرار گرفت ، وسیله ای به شکل خاردار است که برای کمک به از بین بردن لخته های خون از شریان های بیماران سکته مغزی استفاده می شود. برش کوچک در کشاله ران بیمار ایجاد می شود ، که در آن یک سوند کوچک تغذیه می شود تا اینکه به شریان های گردن برسد. در گردن ، یک سوند کوچک در داخل سوند بزرگتر از طریق سرخرگها به مغز هدایت می شود ، تا اینکه به لخته مغز برسد. یک سیم مستقیم در داخل سوند کوچک از لخته خارج می شود و به صورت خودکار پیچیده می شود. مجدداً به لخته کشیده می شود ، می چرخد ​​و لخته را می کشد. یک بادکنک در شریان گردن باد می کند و جریان خون را قطع می کند ، بنابراین دستگاه می تواند با خیال راحت لخته را از مغز بیرون بکشد. لخته با یک سرنگ از طریق سوند خارج می شود.

Penumbra همچنین یک دستگاه سیستم مبتنی بر میکرو است که با یک اصل آسپیراسیون کار می کند. در سال 2008 توسط FDA تصویب شد.

دستگاههای Stentriever جدیدترین نسل دستگاههای آمبولکتومی برای سکته مغزی هستند. آنها هنوز در مرحله تحقیق هستند اما با تجزیه لخته انسداد ، همراه با آسپیراسیون یا برداشتن ، کار می کنند.

 

پیشگیری پزشکی

داروهای مورد استفاده برای کمک به جلوگیری از سکته مغزی در بیماران پرخطر (به ویژه آنهایی که دچار TIA قبلی یا سکته مغزی ایسکمیک شده اند) در دو دسته اصلی قرار می گیرند: ضد انعقادها و داروهای ضد پلاکت.

ضد انعقادها خون را نازک کرده و از لخته شدن جلوگیری می کند. هپارین به سرعت عمل می کند و در حالی که یک بیمار در بیمارستان است ، به صورت داخل وریدی یا زیر جلدی (زیر پوست) تزریق می شود. وارفارین با کندتر عمل می تواند به صورت خوراکی داده شود و در یک دوره طولانی تر استفاده می شود. از آنجا که این داروها توانایی لخته شدن خون را تحت تأثیر قرار می دهند ، نیاز به نظارت دقیق توسط پزشک دارند.

چندین داروی رقیق کننده خون جدیدتر (ضد انعقاد خون) برای جلوگیری از سکته مغزی در افرادی که ریسک بالایی دارند ، موجود است. این داروها شامل دبیگاتران (پراداکسا) ، ریواکساکسان (زارلتو) ، اپیکسابان (الیوکیس) و ادوکسابان (Savaysa) است. آنها نسبت به وارفارین کوتاهتر عمل می کنند و معمولاً نیازی به آزمایش منظم خون یا نظارت پزشک ندارند. این داروها همچنین با خطر کمتری از عوارض خونریزی همراه هستند

داروهای ضد پلاکت از تجمع پلاکت جلوگیری می کنند. پلاکت ها سلول های تخصصی خون هستند که روند بهبودی را آغاز می کنند. تعداد زیادی پلاکت با هم جمع می شوند تا یک لخته تشکیل شود ، که بعضی اوقات می تواند شریان را مسدود کرده یا شل شوند، از طریق جریان خون حرکت کرده و شریان کوچکتر را مسدود کند. داروهای ضد پلاکت باعث می شوند پلاکت ها کمتر چسبنده و احتمال تشکیل لخته کم تر شوند و خطر سکته مغزی ایسکمیک را در بیمارانی که دچار TIA یا سکته مغزی قبلی از ایسکمیک شده اند کاهش می دهد.

 

اقدامات جراحی پیشگیرانه

جراحی Endarterectomy کاروتید (Endarterectomy کاروتید ، CEA)

قبل از عمل به بیمار بیهوشی عمومی یا محلی داده می شود. در این روش ، جراح مغز و اعصاب برش در شریان کاروتید در گردن ایجاد می کند و پلاک را با استفاده از ابزار جدا کننده برداشته می کند. از بین بردن پلاک با وسیع تر شدن مسیر انجام می شود ، که به بازگرداندن جریان خون طبیعی کمک می کند. شریان با بخیه یا پیوند ترمیم می شود. کل روش معمولاً حدود دو ساعت طول می کشد. ممکن است در طی چند روز اول بعد از عمل درد در نزدیکی برش در گردن و مشکل در بلع وجود داشته باشد. بیشتر بیماران قادرند بعد از یک یا دو روز به خانه بروند و معمولاً طی یک ماه به کار خود باز می گردند. بیماران باید از رانندگی خودداری کنند و فعالیتهای بدنی را برای چند هفته بعد از عمل محدود کنند.

عوارض بالقوه ای نیز درمورد جراحی endarterectomy کاروتید وجود دارد ، دقیقاً مانند هر نوع جراحی. 1-3 درصد خطر سكته مغزی بعد از عمل وجود دارد. یکی دیگر از عوارض نسبتاً نادر ، بسته شدن مجدد شریان کاروتید به نام تنگی مجدد است. این ممکن است بعداً به خصوص در افراد سیگاری رخ دهد. بی حسی در صورت یا زبان ناشی از آسیب موقت عصب امری است غیر معمول. این حالت معمولاً در کمتر از یک ماه پاک می شود و بیشتر اوقات نیازی به درمان ندارد.

آنژیوپلاستی کارنتید و استنتینگ

یک روش جایگزین ، جدیدتر از درمان جراحی ، آنژیوپلاستی کاروتید و استنت (CAS) ، وعده هایی را در بیمارانی نشان می دهد که ممکن است در معرض خطر بسیار بالایی قرار بگیرند. استنتینگ کاروتید یک روش مداخله ای-عصبی برای جلوگیری از جریان خون است که در آن یک لوله باریک و باریک فلزی در داخل شریان کاروتید قرار می گیرد تا جریان خون مسدود شده توسط پلاک ها افزایش یابد. دسترسی از طریق برش کوچک کشاله ران (0.5 سانتی متر) بدست می آید ، اما هیچ برشی در گردن ایجاد نمی شود. استنت بعد از روشی به نام آنژیوپلاستی وارد می شود که در آن پزشک سوند با بادکنک را به داخل شریان مسدود شده راهنمایی می کند. بادکنک باد کرده و بر روی پلاک فشرده می شود ، آن را صاف می کند و دوباره شریان را باز می کند. استنت به عنوان داربست عمل می کند تا از ریزش شریان ها یا دوباره بسته شدن شریان ها پس از اتمام عمل جلوگیری کند.

چندین عارضه بالقوه در درمان اندوواسکولار وجود دارد. جدی ترین خطر ناشی از استنت شدن کاروتید آمبولی است که در اثر ذرات پلاک مختل شده از محل ایجاد می شود. این می تواند یک شریان در مغز را مسدود کند و باعث سکته مغزی شود. این خطرات با استفاده از فیلترهای کوچک به نام وسایل محافظت از جنبش همراه با آنژیوپلاستی و استنت گذاری به حداقل می رسند. همچنین به دلیل قطعه سست پلاک یا لخته شدن خون در مسدود شدن شریان در حین یا درست بعد از عمل ، احتمال سکته مغزی کمی وجود دارد. خطرات در مقابل مزایای استفاده از زمان انسداد کوتاهتر (10 ثانیه ، برعکس 30 دقیقه برای اندارتکرکتومی) ، بیهوشی کوتاه تر و برش پا کوچک تعادل دارند.

پرفشاری خون یا افزایش ناگهانی جریان خون از طریق شریان کاروتید که قبلاً مسدود شده بود و به شریان های مغز وارد می شود ، می تواند باعث سکته مغزی هموراژیک شود. از دیگر عوارض این بیماری می توان به تنگی مجدد و دوره های کوتاه درمان شده با داروی کاهش فشار خون و ضربان قلب اشاره کرد. این خطرات برای CEA و CAS مشابه هستند.

درمان سکته مغزی هموراژیک

سکته مغزی هموراژیک معمولاً برای تسکین فشار داخل جمجمه (داخل جمجمه) ناشی از خونریزی به عمل جراحی نیاز دارد. درمان جراحی سکته مغزی هموراژیک ناشی از آنوریسم یا نقص رگ خونی می تواند از سکته های اضافی جلوگیری کند. جراحی ممکن است برای خاموش کردن رگهای خونی معیوب و هدایت جریان خون به عروق دیگری که خون را در همان منطقه از مغز تأمین می کنند ، انجام شود.

برای بیمار مبتلا به آنوریسم مغزی پاره شده ، از بین بردن جراحی آنوریسم فقط آغاز است. بهبود مراقبت های ویژه برای 10-14 روز آینده یک قاعده است ، که در طی این مدت ، بسیاری از عوارض مربوط به خونریزی زیر عنکبوتیه (SAH) می توانند اتفاق بیفتند. در بعضی از زمانها در آن دوره (اغلب بلافاصله پس از اتمام عمل) ، آنژیوگرافی مغزی یا یک مطالعه جایگزین برای اثبات این که آنوریسم از بین رفته است انجام می شود. دو تا پنج روز اول بعد از SAH بیشترین تهدید تورم مغزی را نشان می دهد. در این زمان از اقدامات ویژه (اعم از پزشکی و جراحی) برای کاهش اثر تورم بر فشار داخل جمجمه استفاده می شود. نزدیک به پایان این دوره اولیه ، دوره خطر تاخیر در وازواسپاسم مغزی آغاز می شود و قسمت بهتری را در 14 روز دیگر ادامه می دهد.عفونت های متناوب مانند ذات الریه شایع است و ممکن است هیدروسفالی ایجاد شود.

جراحی / کلیپ کردن

قبل از عمل جراحی ، محل دقیق خونریزی زیر آراکنویید یا aneursym از طریق تصاویر آنژیوگرافی مغزی مشخص می شود. عمل برای “کلیپ” آنوریسم با انجام عمل جراحی کرانیوتومی (باز کردن جمجمه) و جدا کردن آنوریسم از جریان خون طبیعی انجام می شود. بعلاوه ، عمل جراحی کرانیکتومی ، یک عمل جراحی که در آن بخشی از جمجمه برداشته شده و به طور موقت از بدن خارج می شود ، ممکن است برای کاهش فشار داخل جمجمه انجام شود.

یک یا چند کلیپ تیتانیوم ریز با سازوکارهای متنوع بر پایه آنوریسم اعمال می شود و به آن اجازه تجزیه می دهد. اندازه و شکل کلیپ ها بر اساس اندازه و محل آنوریسم انتخاب می شود. کلیپ ها دائمی هستند ، در جای خود باقی مانده و عموماً درمانی ماندگار برای بیمار فراهم می کنند. آنژیوگرافی برای تأیید خارج شدن آنوریسم از گردش خون مغز و حفظ جریان طبیعی خون در مغز استفاده می شود.

درمان اندوواسکولر (مداخله ای-عصبی)

روشهای مداخله ای برای آنوریسم مغزی از مزایای استفاده از هیچ برشی در جمجمه و زمان بیهوشی که اغلب بطور چشمگیری کوتاهتر از کرانیوتومی و قطع میکروسکوپی است استفاده می کند.

در آمبولیزاسیون میکروکوئیل درون عروقی ، یک سوزن در شریان ران استخوان ساق پا قرار می گیرد و یک سوند کوچک در آن قرار می گیرد. با استفاده از راهنمایی اشعه ایکس ، کاتتر از طریق سیستم شریانی بدن به یکی از چهار رگ خونی که مغز را تغذیه می کنند ، پیشرفته است. یک میکروکروتر کوچکتر در داخل آنوریسم تغذیه می شود و پس از قرار گیری مناسب ، یک رشته سیم نازک یا “سیم پیچ” به داخل آنوریسم پیشرفته می شود. سیم پیچ انعطاف پذیر ، پلاتین برای مطابقت با شکل آنوریسم طراحی شده است. سیم پیچ های اضافی برای بستن آنوریسم از داخل به داخل آنوریسم پیشرفته می شوند. این امر با ایجاد لخته در داخل ، مانع از جریان خون در آنوریسم می شود.

سیم پیچ با کمک بالون از یک سوند بالون کوچک برای کمک به نگه داشتن سیم پیچ استفاده می کند. اگرچه این امر در مطالعات متعددی برای افزایش خطرات نشان داده شده است ، اما نوآوری های مداوم در این فناوری نسبتاً جدید به بهبود کارآیی آن کمک کرده است. استنت ترکیبی و سیم پیچ از یک لوله مش استوانه ای انعطاف پذیر کوچک استفاده می کند که داربستی را برای سیم پیچ فراهم می کند. استنت گذاری داخل جمجمه و سایر نوآوری ها کاملاً جدید هستند و فناوری اندووواسکولار در حالت مداوم توسعه قرار دارد. این اتصالات اجازه می دهد تا سیم پیچ برای آنوریسم مغزی در نظر گرفته شود که ممکن است شکل ایده آل برای سیم پیچ معمولی نداشته باشد.

توانبخشی سکته مغزی

ترمیم و توانبخشی از مهمترین جنبه های درمان سکته مغزی است. به عنوان یک قاعده ، بیشتر سکته ها با میزان متغیری از بهبودی همراه هستند . در برخی موارد ، مناطق آسیب ندیده مغز ممکن است قادر به انجام کارهایی باشند که هنگام وقوع سکته مغزی از بین رفتند. توان بخشی شامل فیزیوتراپی ، گفتاردرمانی و کاردرمانی است. این نوع بهبود در ماه ها تا سال ها اندازه گیری می شود.

فیزیوتراپی شامل استفاده از ورزش و سایر روشهای بدنی (به عنوان مثال ، ماساژ ، گرما) است و ممکن است به بیماران کمک کند تا بتوانند استفاده از بازوها و پاها را مجدداً به دست آورند و از سفتی عضلات در بیماران مبتلا به فلج دائمی جلوگیری کنند.

گفتاردرمانی ممکن است به بیماران کمک کند توانایی گفتار را بازیابی کنند.

کاردرمانی ممکن است به بیماران کمک کند که عملکرد مستقل را به دست آورند و مهارتهای اساسی را رها کنند (مانند لباس پوشیدن ، تهیه غذا و استحمام).

آماده شدن برای قرار ملاقات شما

سکته مغزی در حال پیشرفت معمولاً در بیمارستان تشخیص داده می شود. اگر دچار سكته مغزی هستید ، مراقبتهای فوری شما به حداقل رساندن آسیب مغزی متمرکز خواهد شد اگر هنوز سکته مغزی نکرده اید اما نگران خطر آینده خود نیستید ، می توانید در قرار ملاقات بعدی خود با پزشک خود صحبت کنید.

 

از پزشک چه انتظاری دارید

در اتاق اورژانس ممکن است یک پزشک متخصص اورژانس یا پزشک معالج در شرایط مغزی (متخصص مغز و اعصاب) و همچنین پرستاران و تکنسین های پزشکی مراجعه کنید.

اولویت اصلی تیم اورژانس شما تثبیت علائم و وضعیت کلی پزشکی خواهد بود. سپس تیم مشخص می کند که دچار سکته مغزی شده اید یا خیر. پزشکان سعی خواهند کرد علت سکته مغزی شما را برای تعیین مناسب ترین روش درمانی پیدا کنند.

اگر به دنبال مشاوره پزشک خود در طی یک قرار ملاقات تعیین شده هستید ، پزشک فاکتورهای خطر ابتلا به سکته مغزی و بیماری های قلبی شما را ارزیابی می کند. بحث شما در مورد اجتناب از این عوامل خطر مانند سیگار کشیدن یا استفاده از مواد مخدر غیرقانونی است. پزشک همچنین در مورد راهکارهای زندگی یا داروها برای کنترل فشار خون بالا ، کلسترول و سایر عوامل خطر سکته مغزی صحبت خواهد کرد

در دوره مدرن فناوری دیجیتال و دستگاه ، درمانهای جدید برای سکته مغزی ایسکمیک و خونریزی به پیشرفت خوبی رسیده است. درمانهای مداخله ای-عصبی برای پیشگیری از عمل جراحی در مغز بدون نیاز به باز كردن جمجمه و ارائه روشهای درمانی عالی برای انواع سكته مغزی و بیماری عروق مغزی ، در مغز روشهای جراحی در مغز را فعال می کنند.



دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

15 + 12 =

سوالی دارید؟ پاسخگو هستیم.